සෙනෙහසේ පියා

ඉරි තැලි වියළි වූ පොළොව 

නිවන දහදිය නුඹයි තාත්තේ

ඇතුලේ ගිනිදැල් දැවෙන හද තුළ

පුතුගේ මුවගේ සිනහා නුඹයි තාත්තේ

වේද මල් පෙති සිනිඳු

නොවේ සම ඔබේ දෑතේ සිනිඳු

සුවඳ හමනා කුමුදු මල්

දෙවුන් පුදනා පරසතු මල්

පරයා නැගෙන සුවඳ

ගෙනදෙයි සහන පැල්පතේ ජිවන සුවඳ

සෙනෙහේබර පියාණනි

වෙන්න හැම භවේ මාගේම

සෙනෙහේබර පියාණන්

සරසවිය

සරන නෙක දෙනා

ඇදෙන එකට සැවොමා

සතොසින් සිටින නෙක දෙනා

තනන නෙක උගතුන් 

සිව්  දෙසිනා